De cyclooplens, het kroontje in het glas, de gravure op de rehaut en de beweging van de secondewijzer: vier dingen die u zelf kunt nakijken. Ze halen goedkope namaak eruit. Goede namaak halen ze er niet uit, en dat is precies waarom u dit artikel eerst uitleest.
Laat ik beginnen met wat u nergens anders leest: de vier controles in dit artikel geven u geen zekerheid. Ze halen goedkope namaak eruit, en dat is nuttig, want het overgrote deel van wat er op advertentiesites langskomt is goedkope namaak. Maar de goede namaak van de laatste jaren volgt alle vier deze punten na.
Dat betekent niet dat u ze niet moet doen. Het betekent dat u moet weten wat een geslaagde controle wel en niet zegt: u heeft dan de onderkant van de markt uitgesloten, niet de bovenkant. Wie dat door elkaar haalt koopt met een vals gevoel van veiligheid, en dat is gevaarlijker dan helemaal niet controleren.
1. De cyclooplens boven de datum
Het bolletje in het glas boven het datumvenster vergroot de datum tweeënhalf keer. Dat is een specifieke sterkte en het is te zien zonder dat u iets hoeft te meten: bij een echt exemplaar vult het cijfer het venster bijna helemaal en zijn de randen scherp.
Bij goedkope namaak zit de vergroting rond de anderhalve keer. De datum ziet er dan plat en te klein uit en er blijft ruimte rond het cijfer over. Zet twee foto's naast elkaar en het valt meteen op.
Let op: niet elke Rolex heeft een cyclooplens. De Submariner zonder datum, de Explorer, de Daytona en de Milgauss hebben er geen. Een vlak glas is bij die modellen dus geen aanwijzing.
2. Het kroontje in het glas op zes uur
Bij Rolexen vanaf ongeveer 2002 zit er onderaan in het saffierglas, op de plek van zes uur, een minuscuul kroontje dat met een laser is gebrand. Het bestaat uit puntjes op verschillende diepte in het glas, waardoor het licht er anders in valt en het lijkt te zweven.
Reken erop dat u het met het blote oog niet ziet. U heeft een loep van tien keer nodig, of de zoom van een goede telefooncamera met licht dat schuin op het glas valt. Kantel het horloge langzaam tot het puntenpatroon opvlamt.
Dit is de controle die de meeste goedkope namaak niet haalt: er staat dan niets, of er staat een plat gedrukt kroontje dat er te scherp en te donker uitziet. Maar het is ook de controle die de betere namaak inmiddels wel doorstaat, dus behandel een aanwezig kroontje niet als een keurmerk.
3. De gravure op de rehaut
De rehaut is de smalle metalen rand tussen de wijzerplaat en het glas. Bij horloges vanaf ongeveer 2005 staat daar het serienummer met een laser ingebracht, en daarnaast het woord ROLEX in een repeterende reeks rondom.
Waar u naar kijkt is niet het nummer zelf maar de uitvoering ervan. De reeks hoort netjes uitgelijnd te lopen ten opzichte van het kroontje op twaalf uur, de tekens horen overal even diep te zijn en de lijnen horen scherp te zijn. Wat u niet wil zien: opschriften die scheef staan, letters die verschillen in diepte, of een reeks die halverwege verspringt.
4. Hoe de secondewijzer beweegt
Een Rolex-uurwerk maakt acht slagen per seconde. De secondewijzer beweegt dus in acht kleine stapjes en dat oogt als een vloeiende beweging. Wat hij niet doet is één keer per seconde met een duidelijke tik verspringen.
Ziet u zo'n tik, dan zit er een batterij in en is het geen mechanische Rolex. Dat sluit alleen de goedkoopste namaak uit, want er wordt al jaren namaak gemaakt met een automatisch uurwerk erin. Kijk er dus naar, maar leun er niet op.
Wat u er nog bij kunt doen zonder gereedschap
- Gewicht. Staal en goud zijn zwaar. Een horloge dat aanvoelt als een speeltje is het meestal ook. Dit werkt alleen als u ooit een echte in de hand heeft gehad, dus het is geen zelfstandige test.
- Geluid. Houd het horloge bij uw oor in een stille kamer. Een goed uurwerk maakt een gelijkmatig, fijn geluid. Rammelen, kraken of een hoorbaar ritsend geluid bij het draaien van de kroon zijn redenen om te stoppen.
- De achterkant. Een gesloten stalen bodem zonder venster is bij vrijwel elke Rolex normaal. Ziet u een doorzichtige bodem waardoor u het uurwerk kunt bekijken, dan is dat bij een gewone Rolex ongewoon en een reden om beter te kijken.
- De sluiting en de schakels. Speling, scherpe randen, een sluiting die niet met een duidelijke klik pakt. De band is bij namaak vaak het onderdeel waar het minste geld in is gestoken.
Waarom deze lijst ophoudt waar hij ophoudt
Vroeger kon u een namaak-Rolex herkennen aan de dingen in dit artikel. Dat werkt nu tegen de onderkant van de markt en niet meer tegen de bovenkant. De betere namaak van de laatste jaren heeft een automatisch uurwerk, een gelaserd kroontje in het glas, een uitgelijnde rehaut en een cyclooplens met de goede sterkte.
Wat daar wel doorheen komt zijn dingen die u niet met een loep vindt: hoe het uurwerk is opgebouwd, of de onderdelen bij elkaar en bij de referentie horen, of de wijzerplaat oorspronkelijk is of ooit vervangen, en of het geheel klopt met de periode waarin dit horloge gemaakt zou zijn. Daar heeft u vergelijkingsmateriaal en ervaring met dat specifieke model voor nodig.
Dat is geen verkooppraatje maar de reden dat dit vak bestaat. En het is ook waarom een tweede oordeel bij twijfel de moeite is: het kost een middag en het voorkomt een aankoop die u niet terug kunt draaien.
Wat u doet bij twijfel voordat u koopt
- Vraag om het serienummer. Wie dat niet wil geven heeft daar geen goede reden voor. Met minstens vijf tekens ervan kunt u op stopheling.nl nagaan of het horloge als gestolen staat geregistreerd; de politie verwijst daar zelf naar.
- Vraag om foto's van de rehaut en van het glas op zes uur. Niet de catalogusfoto's maar opnames van dit exemplaar, gemaakt met licht van de zijkant.
- Vraag naar de papieren en naar de herkomst. Ze hoeven er niet te zijn, maar het antwoord op de vraag zegt iets.
- Betaal niet vooruit aan een onbekende. Spreek af op een plek waar u het horloge in handen krijgt voordat het geld weg is.
- Twijfelt u, koop dan niet. Er komt altijd een volgende. Bij dit soort bedragen is een gemiste koop goedkoper dan een verkeerde.
En als u zelf een horloge heeft waarvan u het niet weet
Dat komt vaker voor dan u denkt, meestal bij een erfenis of een cadeau waarvan de herkomst niet meer na te gaan is. Wij kijken ernaar zonder dat u er iets aan vastzit, en wij zeggen gewoon wat wij zien.
Blijkt een horloge niet te zijn wat er op staat, dan is dat geen aangename mededeling, maar het is beter om het te weten dan om het door te geven aan iemand anders. Stuur een paar foto's, dan hoort u het.
